- Żartujesz prawda? To jest jakiś ponury żart.
Byakuran uśmiechnął się szeroko do swojego prawie ulubionego podwładnego.
- Daj spokój, znaangażuj się trochę, Gamma przynajmniej się stara.
Gamma miał niezwykle zbolałą minę, ale poza tym wyglądał już, jakby mu było wszystko jedno. Nawet to, ze ma na sobie dziwną granatową perukę w kształcie ananasa
Genkishi przełknął ślinę, mając zamiar powiedzieć "jemu nie kazałeś się w to ubrać" ale się powstrzymał. Miał ochotę się rozpłakać. Zastanawiał się, czemu dręczenie ich w taki sposób jest dla bossa tak wielką przyjemnością.
- No, już. Skończyłeś na "I po powietrznej żegluje przestrzeni". Ah... i pamiętaj o moich poprawkach.
Genkishi wciągnął powietrze.
- Mukuro! Czemuż ty jesteś Mukuro! Wyrzecz się Vongoli, przejdź do Millefiore!
- Nie tak - Byakuran skrzywił się. - Z większą ekspresją, przecież to musi do niego trafić...
Genkishi i Gamma zaczęli się zastanawiać, czy Byakuran planuje pokazać Mukuro to żałosne przedstawienie. Po chwili zastanowienia doszli do wniosku, ze to jednak niemożliwe...chyba. W każdym razie, dla Genkishiego było to za dużo.
- Sam sobie graj w jakichś pedalskich przedstawieniach! - rzucił, zanim wyszedł, trzaskając drzwiami.
Byakuran wzruszył ramionami.
- Co mu się nie podoba? Hmm, jednak Sho-chan lepiej odgrywał Julię...
"A tu jest niebo, gdzie Mukuro żyje".